Soogen ferjeetene Riemsele

fon Pyt Kramer

Juu Klokke

Juu Klokke juu tikket
bie Noacht un bie Dai,
Un foulget man immer
de Tied ap hier'n Wai.

Doo Reede mäd Takke
doo hälpe eenuur,
Drieuwen fon 'n Feeder
soo stäärk as naan uur.

Dät Blääd mäd doo Taale
dät glimt in dät Lucht.
Rund traale doo Wies're,
uk as me 't nit sjucht.

Man daach kumt juu Tied
dät juu Klokke stoant stil.
Dan hälpt nit moor Räid
un naan Moanskene Will'.

P.K.,
Seelter Trjoue, Winter 1966/67.

 

 

Suumer

Tjukke wiete Wulken
doo drieuwe in de Luft;
'Ne Riege ronke Swoalken
doo fljooge in 'ne Bucht.

Hälle roode App'le
doo hongje in Sunnenschien;
Fulle gräine Takken
doo wääsje in de Wiend.

Drokke oolde Spräien
doo snöäterje ap dät Dak;
Luurjend slupt uur Ponnen
di glääde swotte Kat.

Swäite wiete Rousen
doo ruuke in dän Tuun;
Kitt'ge bruune Iemen
doo swierje uum un uum.

Juu ljoowe litje Puppe
slummert in de Wääse;
Dät is daach soo goud,
deer kon juu rauelk lääse.

P.K.
Seelter Trjoue, Suumer 1967.

 

 

Soo jädden

Plastik Diert' un Baale
gefaale mie nit moor,
Iek wol soo jädden kjoope
ätter juu groote Door'.

Woaine, Blook' un Boolken
häd min groote Bruur,
Doo wol iek soo jädden hääbe,
man 't kjoopen is soo stuur.

Swäite un flugge Ding're,
Disk un Schap sunt ful deerfon,
Man iek leeuw', ik kriege goarniks,
deerum dät iek noch nit kjoope kon!

P.K.,
Seelter Trjoue, Winter 1968/69.
(As uus Wucht soo littek waas).

 

 

Ädderen Mäiden

Doo litje griese Wulken faawje rood
un ätter 't Wääste lukt juu Noacht.
Juu grälle Mäidenskeelde kumt un woakst
bit me schuuderjen ätter Waarmte soacht.

Dan flammet in dät Aaste hället Lucht
un juun dän Heemel stroalt dät rood.
In fiere Finst're lät dät grooten Bround
as wan deer Hälle waas un Dood.

Noch ieuwen kält juu Keelde fäl un häd
un täift dät Lieuwend stil un knap.
Dan woormt juu jeele Gloud al moor un moor...
Di näie Dai schoart ap!

P.K.,
Seelter Trjoue, Foarjier 1970.

 

 

Ap Strukeljers
In t Nudden bääfte de Putte
deer balle doo Ljuudene 'n Bitje ours.
Jüssene säitene wie mäd de Häid bie de Hid
un haalden Eed uut de Hiddene.
Daalich aarbaidje wie in Jüste un Heeuwer
un sätte dät Koolif 'n Houd ap doo Huddene.
Midden sniede wie dät Flask mäd 'n Saaks
un leede Hoo ap 'n Wain mäd tweelif Fourken.

P.K.,
Seelter Trjoue, Foarjier 1970.
(Dät riemet sik nuu juust nit!)

 

 

In de wiede Waareld

In de wiede Waareld sunt soo moonich geen,
Trachtjen ätter Näis un Jäild af Gluk alleen',
Man dät wiekt aal fääre, Gluk un Ljoow' un Free,
As me fäller joaget ätter aal un bee.

Wan dan rieten fon dät Lieuwend wai un wier,
Toankst duu moal an diene junge Jieren wier,
Un duu wolt soo jädden, dät deer
.weese koast,
Man dan waast uk düütelk, dät duu dät nit doarst.

Dan wäl insen moal dät oolde Beend ferbräkt,
un sien Oolden Sproak' un Toachte deer ferrät,
Die häd aal ferlädden, wät ins Gluk him broacht,
Un hie wol nit fiende, wät hie fäller soacht.

Wiese: "Wo die Nordseewellen..."
P.K.,
Seelter Trjoue, Suumer 1970.

 

Eepen Huus

Bloot noch fon 'ne Bielde kon iek sjoo
woo duu insen stuudst in Holnerfoan.
Juu litje Klappe sleeten mäd 'n Peel
un die Hoage bie de oolde Hom.

Djoope Spuure geenen uum dät Huus
un ap dän Sood die loange Boom.
In juu Toak' dät swotte Oaiegat
un bäät' doo Ponnen foar dät Hoo.

Joo kweede dät Hoo geen immer tichte
man bie dät Fjuur bieloangs,
Daach Bround koom nit,
sieläärge nit deerfon.

Nuu stoanst in dät Museumstäärp,
dien Woogen ljoacht un glääd.
'Ne näie Toake fluch un stäärk
däkt die in dien lääste Steed'.

P.K.,
Seelter Trjoue, Foarjier 1972.
Bielde: Dr. J. Botke, 1934.